Przejdź do treści

Pomysł – Kalwaria Zebrzydowska

Historia

Historia tej pielgrzymki zaczyna się w roku 2020. Obostrzenia pandemiczne i inne trudności wielu osobom nie pozwoliły na uczestniczenie w pielgrzymce krakowskiej – jednak potrzeba spotkania z Matką Bożą Częstochowską przez to nie zniknęła. Po kilku spotkaniach powstała inicjatywa, aby pójść na piechotę na Jasną Górę. Nie była to klasyczna pielgrzymka, ale był to raczej spacer, w ramach którego chodziliśmy dwójkami i trójkami – spotykając się na wyznaczonych miejscach. Każdy miał dużo czasu na ciszę i modlitwę osobistą. Wspierając się wzajemnie w drodze doszliśmy do Olkusza, gdzie wyruszając na ostatni odcinek drogi zrodziło się pragnienie, aby także w przyszłości zorganizować taki spacer pielgrzymkowy.

Mimochodem rzucony termin – sobota po niedzieli Miłosierdzia Bożego – zapoczątkował pielgrzymkę do Kalwarii Zebrzydowskiej. Inicjatywa nie wszyła jednak odgórnie, ale z potrzeby ludzi, którzy pragnęli ciszy. W ciągu jednego tygodnia 10 osób z parafii św. Maksymiliana się zorganizowało i 17 kwietnia 2021 roku wyruszyło z Tyńca w drogę do Matki Bożej Kalwaryjskiej. W kaplicy 3. upadku zakończyliśmy pielgrzymkę Mszą Świętą w nadzwyczajnej Formie Trydenckiej. W kolejnym roku dołączyli pielgrzymi z pobliskich parafii i wyruszyliśmy częściowo z centrum Krakowa z Wawelu i z Tyńca do Matki Bożej Kalwaryjskiej. Choć część pielgrzymów przeszła ponad 40-kilometrową trasę rozeznaliśmy, że należy ją kiedyś podzielić na dwa dni: w piątek z Krakowa do Tyńca, a w sobotę dalej do Kalwarii Zebrzydowskiej. Ten rok, to pierwszy rok naszej dwudniowej pielgrzymki, jednak w dalszym ciągu istnieje możliwość dołączenia do wspólnoty w drugim dniu, aby popołudniu spotkać się z Matką Bożą.

Charakterystyka

Pielgrzymka koncentruje się wokół trzech głównych myśli: Tradycja, Cisza, Liturgia.

Pragniemy żyć Tradycją Kościoła, która składa się z dwóch nierozerwalnych ogniw. Jednym z nich jest Chrystus i Jego nauka przekazywana z pokolenia na pokolenie, a drugim zwyczaje, w ramach których jest On przekazywany. Celem tej pielgrzymki jest odkrywanie starych zwyczajów i ożywianie ich na nowo, ale przede wszystkim, aby za ich pomocą osobiście spotkać się z żywym Chrystusem. Dopóki istniała taka możliwość czyniliśmy to poprzez odkrywanie nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego. Obecnie pielgrzymka stara się wracać do dawnych zwyczajów poprzez pielęgnowanie tradycyjnych śpiewów i modlitw oraz dbanie o skromność zarówno w drodze jak i na noclegach.

Podczas pielgrzymki towarzyszy nam Cisza. Są różne rodzaje ciszy. Na naszej pielgrzymce staramy się o Ciszę pisaną z dużej litery – ponieważ chodzi o przestrzeń i miejsce na spotkanie z Bogiem, dlatego staramy się odizolować od codziennych obowiązków i ciągłej dostępności medialnej. Przez czas trwania pielgrzymki nic nie powinno nas rozpraszać, by być do dyspozycji dla Pana. Chodzi więc o taką Ciszę – o wewnętrzną ciszę. Chociaż pielgrzymka kojarzy się z wspólną modlitwą, konferencjami, radosnym śpiewem i nawiązywaniem relacji z braćmi i siostrami w drodze, to nie brakuje czasu na kilkanaście minut ciszy, aby w tym czasie być tylko dla Boga. Wtedy też łączy się zmaganie zewnętrzne z wewnętrznym zmaganiem.

Liturgia to nie tylko Msza Święta. Liturgia to przeżywanie wiary we wspólnocie. Jej szczytem jest Msza Święta. Wszystko powinno do niej zmierzać i z niej powinno wszystko wypływać. Dlatego na naszej pielgrzymce zajmuje ona centralne miejsce. Na miarę możliwości pielgrzymkowych staramy się o jak najpiękniejsze i najgodniejsze jej przeżywanie. Do niej prowadzi także Liturgia Godzin – Modlitwa Ludu Bożego, którą staramy się wplatać w plan naszej pielgrzymki.

Dalsze perspektywy

Przez poprzednie lata pielgrzymka trwała jeden dzień. W tym roku pragniemy ją rozszerzyć na dwa dni. Nocleg pod namiotami lub na kwaterze u oo. Benedyktynów łączy je ze sobą. Podczas wieczornej modlitwy będzie czas, który w sposób szczególny poświęcimy Panu Bogu, staniemy przed Nim i będziemy trwać w Jego świętej obecności. W dalszej perspektywie pragniemy ten wieczór wzbogacić o warsztaty muzyczno-liturgiczne jako integralną część pielgrzymki. Ich celem będzie rozpowszechnianie piękna w Kościele.